Ðulin ponor, Grottencomplex in Ogulin, Kroatië.

De Ðulin ponor is de verdwijngaard waar de rivier de Dobra haar loop door een kloof in Ogulin beëindigt. De grotmond vormt een brede, lage boog aan de voet van een lichtbruine en grijze rotswand vol verticale groeven en breuken, die zich vernauwt tot een donker inwendige. Boven de rots loopt horizontaal een grasrijke richel achter een lage stenen muur en een wit hek, met daarachter een gebouw met witte muren en een donker dak.

De ponor is het eindpunt van de Dobra, een verdwijnende rivier die haar loop in een kloof bij Ogulin beëindigt. Verkenning van het erachter liggende grotstelsel heeft 16.396 meter gangen in kaart gebracht. De naam Đulin ponor komt van Đula, een oudere naam voor de Dobra in dit gebied; oude bronnen noemen Ogulin ook "Đulin grad", en de stadsnaam kan van het Latijnse ob gula komen, keel of zinkgat.

De naam Đulin ponor komt van Đula, een oudere naam voor de Dobra op deze plek; oude bronnen noemen Ogulin ook „Đulin grad”, en sommigen herleiden Ogulin tot het Latijnse ob gula, „keel, zinkgat”. Een legende plaatst Đula in het zestiende-eeuwse Ogulin: uitgehuwelijkt aan een oudere edelman, beminde zij kapitein Milan Juraić, die sneuvelde tegen de Turken, en wierp zich in het zinkgat. Het verhaal steunt op een spleet in de rotswand boven de ponor die op een vrouwenprofiel lijkt; nabije spleten vormen het gezicht van een besnorde man.

De zinkput ligt aan het einde van de Dobra-kloof in Ogulin, waar de rivier onder de rotswand in het gesteente verdwijnt. Het verkende grotstelsel achter de ingang is 16.396 meter lang. De opening is vanaf de stadskant te zien, onder de grasrand met stenen muur en wit hek; het inwendige is geen wandelroute voor bezoekers.

Een spleet in de rotswand boven de zinkput zou lijken op een vrouwenprofiel, dat bewoners met Đula verbinden; nabije spleten en uitstulpingen vormen samen het gezicht van een besnorde man, degene voor wie ze zich naar verluidt in de diepte stortte.