IJsfjord van Ilulissat, Beschermde fjord in Avannaata, Groenland

De Ilulissat-ijsfjord strekt zich ongeveer 40 km westwaarts uit, van de Groenlandse ijskap naar de Disko Bay, net ten zuiden van Ilulissat. Hij wordt gevoed door de Sermeq Kujalleq (Jakobshavn Isbræ), die jaarlijks circa 35 km³ ijs kalft. Bij zijn hoofd is de fjord bijna 10 km breed en versmalt hij richting zijn monding. IJsbergen tot een kilometer hoog kunnen vastlopen op een morene 200–225 m onder zeeniveau.

De fjord kreeg in 2004 de status van UNESCO-werelderfgoed, erkennende zijn belang voor het begrijpen hoe klimaat en gletsjers in de loop der tijd zijn veranderd. Deze aanwijzing markeerde zijn waarde als plek waar wetenschappers natuurlijke processen kunnen bestuderen.

De naam Kangia, „zijn oosten”, duidt gewoonlijk op het hoofd van de fjord, terwijl de officiële naam Kangiata Sullua is, „de pijp van Kangia”. Bij Ilulissat ligt de oude nederzetting Sermermiut, „bewoners van de gletsjer”, met resten van de Saqqaq-, Vroeg-Dorset- en Thule-culturen. Bewoners halen nog Groenlandse heilbot en ringelrobben uit de fjord, vooral in de winter wanneer de ijsactiviteit het laagst is, vaak met hondensleeën.

Bezoekers kunnen gemarkeerde paden langs de fjordoevers lopen of boottochtjes maken om de ijsbergen van dichtbij te zien. De zomer brengt milder weer en langere daglichturen, waardoor het het ideale seizoen is om dit landschap te verkennen.

IJsbergen tot een kilometer hoog kunnen te groot zijn om de fjord af te drijven en blijven jarenlang vastzitten op een morene van 200 tot 225 m onder zeeniveau bij de monding, tot de druk van het aanstromende ijs ze losmaakt. Vermoedelijk botste een van deze ijsbergen in 1912 met de Titanic.