Svanetian tower, Middeleeuwse verdedigingstoren in Svaneti, Georgië

Svaanse torens zijn stenen bouwwerken, vrijstaand of aan huizen vastgebouwd, meestal 20–25 meter hoog met 4–5, zelden 6 verdiepingen. De onderste verdieping heeft muren tot 1,5 meter dik en is grotendeels blind; de ingang ligt op de tweede verdieping. De muren versmallen naar 0,7–0,8 meter bovenaan, bekroond met een gekanteelde strijdgang en een zadeldak. Gebouwd van rivierkeien, zwerfstenen en leisteen, zijn ze voorzien van schietgaten.

De meeste Svan-torens werden gebouwd tussen de 9e en 12e eeuw, tijdens de Georgische Gouden Eeuw, hoewel hun oorsprong waarschijnlijk teruggaat tot de prehistorie. Ongeveer 3.500 staan er in Svanetië. In 1996 werd Opper-Svanetië, met het museumreservaat Chazhashi in Ushguli en meer dan 200 torens, ingeschreven op de UNESCO Werelderfgoedlijst.

Families woonden samen in deze torens en bewaarden hun kostbaarste bezittingen en religieuze voorwerpen erin. De manier waarop deze gebouwen waren opgebouwd laat zien hoe belangrijk de familiebanden voor het Svaansche volk waren.

Tussen verdiepingen gaat u via smalle houten trappen en ladders, dus draag stevig schoeisel en zorg goed bij het beklimmen. De ruimtes zijn nauw en donker, dus neem je tijd en let op ongelijke oppervlakken.

Het reservaat Chazhashi in de gemeenschap Ushguli bewaart meer dan 200 torens, en in 2011 kreeg de steenarchitectuur de prijs „volksarchitectuur” van de International Award Architecture in Stone. Een moderne reconstructie staat bij Tbilisi in het Openluchtmuseum voor Etnografie, boven het Schildpaddenmeer achter het Vake-park.