Thouars Viaduct, Spoorwegviaduct in Thouars, Frankrijk.

Het viaduct van Thouars is een spoorbrug over de Thouet tussen Thouars en Saint-Jacques-de-Thouars. Het metalen dek van ongeveer 190 m rust op drie vakwerkpijlers van 28 m hoog, bekleed met steenmetselwerk, en loopt aan beide uiteinden door in gemetselde viaducten, met een totale lengte van 257 m. De vier overspanningen meten 43,50 m aan de zijkanten en 51,40 m in het midden, met een maximale hoogte van 44 m.

De lijn van Tours naar Les Sables-d'Olonne werd vanaf 1854 gepland door de Compagnie des chemins de fer de la Vendée. Het viaduct werd tussen 1871 en 1873 gebouwd door G. Eiffel et Cie naar plannen van ingenieur G. Tyndall, voor 623.280 frank. In 1887 kwam een tweede dek voor de lijn Parijs-Bordeaux, en in 1914-1915 werden de metalen pijlers in beton gehuld en met steen bekleed.

Het viaduct wordt ook Eiffelviaduct genoemd, naar het bouwbedrijf G. Eiffel et Cie van Gustave Eiffel. Op 3 juni 2000 organiseerde de gemeente Thouars een spoorwegevenement rond het jaar 2000: de stoomlocomotief Pacific 231 G 558, in 1984 geklasseerd als monument historique, reed over het viaduct naar het station, met een klank- en lichtshow en ongeveer 7.000 bezoekers.

Het viaduct overspant de Thouet tussen Thouars en Saint-Jacques-de-Thouars, op de lijn van Les Sables-d'Olonne naar Tours. Je ziet het vanaf de oevers van de Thouet of vanaf de departementale weg D938. Het metalen dek rust op met steen beklede pijlers, en gemetselde toegangsviaducten verlengen het bouwwerk aan beide uiteinden.

Het dek was vanaf het begin ontworpen voor een tweede spoor: de pijlers waren breed genoeg, en in 1887 werd bij de opening van de lijn Parijs–Bordeaux via Thouars een tweede, lager dek toegevoegd. De oorspronkelijke metalen vakwerkpijlers werden in 1914-1915 met steenmetselwerk bekleed, nadat in november 1913 de metalen brug van Montreuil-Bellay onder een goederentrein was ingestort.