Grande Galerie, Galerijevleugel in 1e arrondissement, Frankrijk.

De Grande Galerie is een 288 meter lange zaal in het Louvre-paleis, met lichtroze geschilderde muren en een gepolijste houten vloer, verlicht door een reeks gewelfde daklichten in het gewelf. Gepaarde marmeren zuilen met vergulde Korinthische kapitelen flankeren beide zijden, en hoge rechthoekige openingen ritmeren de muren. De ramen werden dichtgemetseld en de daklichten tussen 1805 en 1810 aangebracht door Percier en Fontaine.

De constructie begon in 1595 onder Hendrik IV als doorgang die het Louvre met het Tuilerijpaleis verbond, onder leiding van architecten Louis Metezeau en Jacques Androuet II du Cerceau. Het oorspronkelijke plan voor een langere verbinding werd later aangepast tijdens renovaties in de jaren 1860.

De ruimte toont Europese schilderijen uit verschillende perioden die deel uitmaken van de Franse nationale collectie, wat bezoekers inzicht geeft in artistieke ontwikkelingen door de eeuwen heen. De opstelling van de werken en het ruimteontwerp weerspiegelen hoe kunst in de loop der tijd is gewaardeerd en gepresenteerd.

Toegang is via de hoofdingang van het Louvre, met metrostations Palais Royal-Musée du Louvre en Louvre-Rivoli in de buurt. Bezoekers moeten comfortabele schoenen dragen, omdat de lange gang aanzienlijk lopen vereist om goed te verkennen.

Het westelijke deel van de zaal werd in de jaren 1860 onder Napoleon III herbouwd, waardoor de galerij van 460 naar 288 meter ging. De negen traveeën worden gescheiden door zuilengroepen in de trant van Venetiaanse vensters, een schema dat Percier en Fontaine tussen 1805 en 1810 bedachten nadat Hubert Robert had voorgesteld de vensters dicht te maken en het gewelf van bovenaf te verlichten.