Rideaux cave, grot en prehistorische archeologische vindplaats in Lespugue, Frankrijk

De Rideaux-grot is een rotsschuilplaats in de kloven van de Save-rivier in Lespugue, Frankrijk, verborgen tussen hoge grijze kalkstenen kliffs. De smalle ingang leidt naar een rustige ruimte met oneffen vloeren en ruwe wanden, waar archeologische lagen vuursteenwerktuigen, botten en artefacten uit verschillende periodes onthullen.

René de Saint-Périer bereikte de grot voor het eerst in 1911 en trof de ingang deels afgesloten door een muur aan, een overblijfsel van het gebruik als versterkte post in de middeleeuwen. De holte werd vooral in het vroege Magdalénien bewoond; de afzettingen leverden ook Aurignacien-botpunten en Solutréen- en Magdalénien-materiaal op. In 1922 kwam de Venus van Lespugue eruit, gesneden uit mammoetivoor.

De naam van de grot komt van de calcietgordijnen die ooit de ingang sierden. Het is de grootste bekende grot op de rechteroever van de Save: 18 m lang, 8 m breed en 6 m hoog, en ze grenst aan de Grotte des Ours. Hier werd een versierde rib gevonden met drie slangenfiguren, een zeldzaam motief in de laatpaleolithische kunst.

De grot opent zich in de tweede kalksteenbank van de Save-kloven, ongeveer 1.400 m stroomafwaarts van de molen Notre-Dame en recht onder de ruïnes van het kasteel van Lespugue. Ze is 18 m lang, 8 m breed en 6 m hoog en grenst aan de Grotte des Ours. Niet verwarren met de Abri Sous-les-Rideaux, die er net onder ligt, op de laagste verdieping.

De grot leverde ook een rib op met drie ingekraste slangenfiguren, een zeldzaam motief in de laatpaleolithische kunst. De Venus van Lespugue, hier in 1922 gevonden, is 147 mm hoog, niet 6 cm, en wordt bewaard in het Musée de l'Homme in Parijs.