Grotte de Tourtoirac, Kalkstenen grot in Tourtoirac, Frankrijk.

De grotte de Tourtoirac, ook grotte de la Clautre genoemd, is uitgehouwen in Jurakalksteen van de Auvézère-vallei; sinds 2010 gaat de toegang via een 25 meter diepe schacht met lift. De ingerichte route van 320 meter loopt langs flowstone-zuilen, draperieën, gours en fistelvormige stalactieten, waarvan twee in de vorm van een boomkikker en een dolfijn. Een metalen loopbrug met roostervloer en buisleuning volgt de rots, en ledverlichting accentueert de crème, tan en bruine tinten van het plafond.

Speleologen uit Périgueux probeerden de overstroomde gang bij de fontein van het washuis vanaf 1978; in 1980 klom Gérard Bugel 130 meter door de sifons zonder droge gangen te vinden. Op 28 januari 1995 volgde Jean-Luc Sirieix diens Ariadnedraad tot in de druipsteenzalen; op 5 februari verdronk hij daar samen met Annie Maire. In mei 2007 begon de aanleg van de 25 meter diepe schacht met lift; op 1 mei 2010 ging de grot open.

De grot draagt ook de naam grotte de la Clautre, naar de fontein die de wasplaats van het dorp van water voorziet. Sinds 1978 probeerden speleologen via die wasplaats binnen te dringen; in 1980 klom Gérard Bugel ruim 130 meter door de sifons op voordat hij terugkeerde. Midden op de route hebben twee fistulieten de bijnamen ‘la rainette’ en dolfijn.

De ingerichte route van 320 m bereikt men via een 25 m diepe schacht met lift voor maximaal 26 bezoekers; een tweede schacht aan het einde van het parcours dient als nooduitgang. Het eerste kwart is een betonnen pad, daarna volgen metalen looppaden die in de rots of op palen zijn bevestigd. Door hellingen van 5% is de site toegankelijk voor rolstoelgebruikers en kinderwagens.

LED-verlichting in de grot verlicht de minerale formaties en doet sommige natuurlijke structuren lijken op in de lucht zwevende kwal. Dit kunstlicht helpt bezoekers fijne details en vormen te zien die anders verborgen zouden blijven in het duister.