Glacière d'Étel

De Glacière d'Étel is een ijsproductie-installatie in Étel met twee parallelle secties gekenmerkt door tongewelfde daken, gebouwd uit gewapend beton en betonblokken dicht bij de haven. Het gebouw strekt zich ongeveer 40 meter uit en toont het typische ontwerp van naoorlogse industriële koelhuizen.

De installatie werd in 1946 gebouwd als ijsfabriek en kon dagelijks tot 60 ton ijs produceren, vooral voor het conserveren van visvangssten, vooral tonijn, voor de lokale vissersvloot. De fabriek werkte tijdens de hoogtepunten van Bretagnes visserijindustrie.

Het gebouw toont het maritieme industriële verleden van Bretagne en herbergt het Tunamuseum samen met tentoonstellingen over zeebehoud. Bezoekers ontdekken de band tussen visserij en lokaal ambacht.

Het gebouw is momenteel in renovatie en de toegang voor bezoekers is beperkt tijdens deze periode. Zodra het werk is voltooid, zal het dienen als toeristeninformatiepoint en museum, wat het bezoeken gemakkelijker maakt.

De gebogen daken zijn voorzien van biologisch afbreekbare zonnepanelen die in Nantes zijn ontwikkeld en energie genereren voor gemeentelijke gebouwen in het gebied. Dit innovatieve energiesysteem toont hoe oude industriële gebouwen kunnen worden aangepast voor duurzaam gebruik.

Locatie: Étel

Ontstaan: 1946

Gemaakt van: reinforced concrete, concrete block

Adres: 5841A Rue de la Glacière

GPS-coördinaten: 47.65554,-3.20647

Laatste update: 14 december 2025 om 12:42