Quai Arloing, rivieroever in het 9e arrondissement van Lyon, Frankrijk

De Quai Arloing is een rivierpad langs de rechteroever van de Saône in Lyons 9de arrondissement. De verharde route strekt zich ongeveer 670 meter langs het water uit en wordt omzoomd door gebouwen van verschillende hoogtes en stijlen, met aan de ene kant een brede schaduwrijke wandelboulevard onder platanen en aan de andere kant een lager pad vlak bij het water.

De rechteroever van de Saône diende in de oudheid als necropool: opgravingen vanaf het midden van de 19de eeuw leverden in 1864 een grafschrift op, in 1967-1968 loden sarcofagen en een wijding aan de Augusti en de god Apollo. Vanaf 1854 bekend als quai de Vaise, werd de kade in de jaren 1860 herbouwd omdat overstromingen haar onder water zetten en handel en verkeer blokkeerden. Op 24 april 1911 kreeg ze de naam quai Arloing, ter ere van dierenarts Saturnin Arloing (1846-1911).

De naam herinnert aan Saturnin Arloing (1846-1911), hoogleraar aan de veeartsenijschool aan de quai Chauveau, die met Jules Courmont het bacteriologisch instituut en de tbc-polikliniek van Lyon oprichtte. De weg, sinds 1854 quai de Vaise geheten, werd op 24 april 1911, het sterfjaar van Arloing, omgedoopt tot quai Arloing.

De quai Arloing loopt ongeveer 670 meter langs de rechteroever van de Saône, van de hoek met de rue Saint-Pierre-de-Vaise aan het einde van de quai Jaÿr tot nummer 40 naast het clos des Deux-Amants, net stroomafwaarts van de pont Kœnig, waar de quai Chauveau begint. De foto toont een asfaltweg met een gemarkeerde fietsstrook en rechts een verhoogd trottoir met een afvoerrooster.

Onder het kade zijn restanten uit de Romeinse tijd gevonden, inclusief een necropolis met graven en artefacten uit de 1e eeuw die door archeologen zijn ontdekt. Deze bevindingen laten zien dat mensen deze rivieroever al duizenden jaren gebruiken, wat de diepe historische lagen onder deze moderne wandelroute onthult.