Château de Saint-Béat, Middeleeuwse kasteelruïne in Saint-Béat-Lez, Frankrijk

Het Château de Saint-Béat is een middeleeuwse burgruïne in Saint-Béat-Lez met een vierkante donjon van ongeveer 5 meter per zijde, twee binnenverdiepingen en twee omringende verdedigingsmuren. De restanten tonen hoe deze vesting was gebouwd om over de vallei te waken.

Het kasteel werd in de 12e eeuw gebouwd en door Hendrik IV (1553-1610) uitgebreid. Vorsten woonden zelden in Saint-Béat; tot in de 16e eeuw werd het bezet door kapiteins. In 1588 verplichtte het Parlement van Toulouse de inwoners van Melles, Argut en Arlos om het om beurten te bewaken, op straffe van 500 écus. Een invasie hoefde het nooit af te slaan.

De vesting kreeg de bijnaam 'sleutel van Frankrijk' vanwege zijn ligging dicht bij de Spaanse grens, waar het het verkeer door de Garonnedal controleerde. Deze strategische positie bepaalde hoe mensen het belang van deze plaats voor de regionale verdediging begrepen.

De plaats is te voet bereikbaar vanaf het centrum van Saint-Béat-Lez en ligt dicht bij Rue de l'Anglade. Een wandeling hier stelt u in staat de overblijfselen van de fortifiëring te verkennen en te zien hoe de locatie over de vallei uitkijkt.

Het kasteel hoefde nooit een invasie af te slaan, maar dankzij zijn ligging bij de Spaanse grens kreeg het de naam „la clef de France“ (de sleutel van Frankrijk). De wachtdienst die in 1588 aan Melles, Argut en Arlos werd opgelegd, met 500 écus boete, bleef een voorzorg die nooit door een aanval op de proef werd gesteld.