La Méridienne – Théâtre de Lunéville, Historisch theater in Lunéville, Frankrijk.

La Méridienne staat aan de rue de Lorraine 37; de gevel van crème en lichtgrijze steen rijst op boven een geplaveid plein. Twee slanke zuilen met composietkapitelen flankeren drie rondbogen met donkere ijzeren hekken; daarboven draagt een balkon met stenen balustrade kleine vlaggen. Een gebeeldhouwde fries en twee beeldengroepen bekronen het gebouw, met "THEATRE" en "LA MERIDIENNE" in de steen gehouwen.

Een in 1733 voor Élisabeth-Charlotte d'Orléans gebouwde komediezaal stond bij het kasteel; Voltaire speelde er en zijn La Femme qui a Raison ging er in 1749 in première. Het door Charles-François Chatelain van 1829 tot 1833 herbouwde theater brandde op 18 oktober 1908 af tijdens een filmvertoning. Het gebouw van Lucien Weissenburger, met een skelet van gewapend beton bekleed met kalksteen uit Euville, werd op 2 april 1911 ingewijd.

De naam La Méridienne, aangenomen in 2012, verwijst niet naar een meridiaanlijn: het theater staat aan de rue de Lorraine 37, tussen stad en tuin. In 1998 schilderde Jean-Paul Agosti op het plafond van de centrale hal „Phœbus et Luna“, 130 m² verf en bladgoud op opgekleefd doek, geïnspireerd op de kleuren en het wapen van de stad, „D'or à la bande d'azur chargée de trois croissants d'argent“, dat zelf naar Lune-Ville verwijst.

Het theater staat aan de rue de Lorraine 37, met de stenen gevel aan een geplaveid plein. Binnen kom je alleen bij voorstellingen, dus bekijk het programma voor je afreist. De zaal ligt op de verdieping erboven, bereikbaar vanuit de hal onder het plafondschildering van Jean-Paul Agosti.

Het plafondschilderij Phœbus et Luna, 130 m² groot, maakte Jean-Paul Agosti in 1998 samen met architect Guy Siefert en lichtarchitect Yann Desforges. Verf en bladgoud op opgekleefd doek, geïnspireerd op het stadswapen met drie zilveren wassenaars op een blauwe band, een woordspeling op Lune-Ville.