Chartreuse de Glandier, Kartuizer klooster in Beyssac, Frankrijk

De Chartreuse de Glandier is een voormalig klooster van de kartuizers in Beyssac, Corrèze, dat eind 19e eeuw volledig werd herbouwd en in de loop van de volgende eeuw werd verbouwd. De kerk heeft een roosvenster en een slanke spits, naast een vierkante toren met piramidedak; lichtgrijze en bruine muren met steile donkere daken en meerdere gevels staan tussen bomen op een helling.

Het klooster werd in 1219 gesticht door Archambaud VI, Viscount van Comborn, en bestond in twee actieve perioden: van 1219 tot 1789 en opnieuw van 1860 tot 1901. De onderbreking weerspiegelt de grote beroering die religieuze gemeenschappen in Europa trof.

Het klooster was een van slechts twee Carthusische plaatsen in de voormalige regio Limousin, wat de monastieke idealen van eenzaamheid en stilte belichaamde. Bezoekers kunnen vandaag nog zien hoe de ruimtelijke indeling dit leven van terugtrekking uit de wereld ondersteunde.

Het terrein is vandaag particulier eigendom en wordt beheerd door de huidige eigenaren. Bezoekers moeten van tevoren navraag doen naar de mogelijkheid van toegang en de geldende voorwaarden.

In 1840 werd Marie Lafarge, een jonge vrouw van adellijke afkomst, berecht en schuldig bevonden aan de vergiftiging van haar echtgenoot Charles Pouch-Lafarge, toenmalig wereldlijk eigenaar van het klooster; de zaak kreeg veel aandacht en werd later verfilmd, bewerkt voor televisie en in boeken naverteld.