Église Notre-Dame de Rouvrou, Middeleeuwse kerk in Ménil-Hubert-sur-Orne, Frankrijk.

De Église Notre-Dame de Rouvrou is een katholieke kerk in Ménil-Hubert-sur-Orne, in het departement Orne. De gevel bestaat uit ruwe grijsbruine steenblokken, met een rondboogingang met een rode dubbele deur en daarboven een halfrond venster. Boven de deur zitten twee rondboogvensters met groene tralies, en op de nok van het dak staat een vierkante klokkentoren met open zuilen en een kruis.

Monniken die afhingen van de abdij Saint-Étienne de Fontenay bouwden de kerk in de 11e eeuw. Tijdens de Franse Revolutie verlaten, werd ze in 1820 op koninklijk bevel gedeeltelijk verwoest en aan een particulier verkocht; ze werd teruggekocht en vanaf 1822 gerestaureerd. De zonder toestemming ingestelde eredienst werd in 1836 verboden door de onderprefectuur van Domfront, in 1847 hersteld en in 1858 bevestigd. In 1837 verrees een pastorie, in 1853 een nieuwe sacristie.

De kerk wordt ook Notre-Dame de Rouvrou genoemd, naar de gehucht Rouvrou in Ménil-Hubert-sur-Orne. De eredienst, zonder toestemming ingesteld, werd in 1836 verboden door de diensten van de onderprefectuur van Domfront, in 1847 hersteld en in 1858 bevestigd. In 1853 werd een nieuwe sacristie gebouwd.

De kerk staat in het gehucht Rouvrou, in de gemeente Ménil-Hubert-sur-Orne in het departement Orne. Ernaast werd in 1837 een pastorie gebouwd en in 1853 een nieuwe sacristie; die gebouwen zijn rond het kerkgebouw te vinden. De bronnen geven geen openingstijden of bezoekvoorwaarden.

De zonder toestemming ingestelde eredienst werd in 1836 verboden door de diensten van de onderprefectuur van Domfront, in 1847 hersteld en in 1858 bevestigd. Het gebouw was eerder in 1820 op koninklijk bevel gedeeltelijk verwoest en aan een particulier verkocht, voordat het werd teruggekocht en vanaf 1822 gerestaureerd.