Ramparts of Reims, Middeleeuwse vestingmuren in Reims, Frankrijk.

De wallen van Reims zijn de opeenvolgende verdedigingswerken die de stad van de Gallische tijd tot de 19e eeuw beschermden. Van de middeleeuwse omwalling, begonnen in 1295 en voltooid in 1359, zijn alleen de Porte de Mars, resten van de Porte Bazée en het kruitmagazijn op de Butte Saint-Nicaise zichtbaar. De Gallische versterking was 50 meter breed, met een 8 meter diepe gracht en een aarden wal.

De fortificaties begonnen met Gallische wortels en werden later bezet en gewijzigd door de Romeinen voordat ze middeleeuwse structuren werden. De voornaamste uitbreidingen vonden plaats in de 14e eeuw om de groeiende bevolking van de stad op te vangen.

De naam Porte de Mars komt van een Romeinse triomfboog die in de 4e eeuw opnieuw werd gebruikt als hoofdingang van de ommuurde stad; in 1209 werden de bogen dichtgemetseld en werd even verder een nieuwe poort gemaakt, bij de huidige parkeerplaats Boulingrin. De resten van de Porte Bazée en het kruitmagazijn op de Butte Saint-Nicaise zijn de laatste zichtbare overblijfselen van de opeenvolgende wallen.

De zichtbare overblijfselen van de omwalling liggen verspreid over de Porte de Mars, de resten van de Porte Bazée en het kruitmagazijn op de Butte Saint-Nicaise. De Porte de Mars, in de 19e eeuw vrijgemaakt en gerestaureerd bij het graven van het kanaal, is het duidelijkste vertrekpunt. Ook de forten van de Séré de Rivières-gordel, waaronder la Pompelle, Saint-Thierry en Nogent-l'Abbesse, zijn te bezoeken.

Van de opeenvolgende stadsmuren van Reims resteren slechts drie zichtbare overblijfselen: de Porte de Mars, resten van de Porte Bazée en het kruitmagazijn op de Butte Saint-Nicaise. De middeleeuwse muur zelf werd in de 19e eeuw afgebroken, waardoor het kanaal kon worden gegraven en de Porte de Mars kon worden vrijgemaakt en gerestaureerd.