Orgue de tribune de la basilique de Saint-Nicolas-de-Port, Pijporgel in een basiliek in Saint-Nicolas-de-Port, Frankrijk

Het tribune-orgel van de basiliek van Saint-Nicolas-de-Port is een pijporgel dat als historisch monument is geclassificeerd en staat opgesteld op een uitkragende galerij in het noordelijke transept. De eikenhouten orgelkast in Troubadourstijl dateert uit 1851. Twee hoge torens van grijze metalen pijpen flankeren een lagere middenpartij boven gesneden houten kasten met puntige, gevelvormige toppen en roodachtige panelen; onder de middenpijpen houdt een gesneden houten scherm een klein staand beeldje in een nis.

Joseph Cuvillier bouwde in 1851 het eerste instrument; de eiken orgelkast doorstond latere verbouwingen en oorlogsschade. In 1994 werd het binnenwerk vervangen door een nieuw instrument uit het atelier Théo Haerpfer, in 2010 herzien door Aubertin. De kast is zelfstandig als monument historique geklasseerd.

De gesneden houten orgelkast toont Sint-Nicolaas, koning David en de heilige Cecilia en plaatst de patroonheilige en de bijbelse en muzikale figuur rond de pijpen. Het orgel wordt nog gebruikt bij diensten en concerten in de basiliek, zodat het niet alleen te zien maar ook te horen is.

Het orgel is goed te zien vanuit het schip, omdat het hoog op de uitkragende galerij in het noordelijke transept hangt, en bezoekers kunnen de gesneden orgelkast goed bekijken zonder ergens naar boven te hoeven klimmen. In de basiliek worden regelmatig concerten gegeven, wat de beste gelegenheid is om het instrument in werking te horen.

De galerij waarop het orgel staat, wordt gedragen door uitkragingen en heeft geen zuilen die tot de vloer reiken, wat een ongewone constructiekeuze is voor een gotische kerk. De orgelkast uit 1851 is als historisch monument geclassificeerd als zelfstandig object, los van de basiliek, omdat de originele pijpen allang verdwenen zijn.