Orgue de tribune de l'église Notre-Dame-de-la-Croix de Ménilmontant, Pijporgel in een kerk in het 20e arrondissement van Parijs, Frankrijk

Het tribuneorgel van Notre-Dame-de-la-Croix de Ménilmontant staat in een grote stenen boog achter in het schip, geflankeerd door twee hoge donkerhouten torens met kegelvormige bekroning; daartussen hangt een rond glas-in-loodraam in wit, roze en paars, en daaronder draagt een witte stenen balustrade met kleine bogen een klok met zwarte Romeinse cijfers. Aristide Cavaillé-Coll bouwde het instrument in 1874 met twee manualen van 56 toetsen, een pedaal van 30 noten en 26 registers.

Het orgel werd in 1874 gebouwd door Aristide Cavaillé-Coll, kort na de voltooiing van de kerk, waarbij de aanwezigheid van de klokken het oorspronkelijke plan dwong om het aantal manualen van drie naar twee te verminderen. In de loop van de 20e eeuw onderging het instrument meerdere ingrepen, met name door Charles Mutin in 1912, en een gedeeltelijke restauratie tussen 1989 en 1990 door Daniel Birouste.

Het orgel is goed zichtbaar vanuit het middenschip, omdat het op een verhoogd doksaal achter in de kerk staat. Tijdens concerten of diensten met orgelspel is het geluid vanuit elk punt in het gebouw te horen.

Hoewel het instrument slechts 26 registers heeft, vult zijn geluid de volledige ruimte van de kerk, mede doordat de holle vloer van het doksaal als een natuurlijke resonantiekamer werkt. Dit bouwkundige detail was al bij de installatie meegenomen.