Baden tide mill, Getijdenmolen in Baden, Frankrijk

De Badense getijmolen staat aan de monding van de Rohu aan de baai van Baden. De lichtgrijze muren van metselblokken rijzen op uit een donkerder stenen voet aan de waterlijn, bekroond door een steil donkergrijs leien dak met vier kleine dakkapellen op het linker dakvlak en een hoge stenen schoorsteen aan het einde van de nok. De gevel aan de waterzijde heeft drie kleine vierkante vensters op een rij boven een lage boogopening, met twee gebogen metalen muurankers in het steen.

De molen werd gebouwd in de 18e eeuw op een plek waar oudere molens al generaties lang hadden gestaan. Het bleef tot 1967 in werking, wat het een van de laatste functionerende getijmolens van de streek maakte.

De naam van de molen verwijst naar het getij, en de inwoners noemen de inham nog steeds naar de molen. Graan werd alleen gemalen bij afgaand water, zodat de werkdag van de molenaar de zee volgde en niet de klok. Het gebouw is nu een particuliere woning; de stenen muren en het leien dak zijn vanaf het kustpad te zien.

De molen is zichtbaar vanaf een langeafstands wandelpad dat in de buurt loopt, waardoor bezoekers deze van afstand kunnen zien. Omdat het gebouw nu een privéwoning is en niet voor het publiek is geopend, biedt het wandelen op het pad in mooi weer de beste zichtomstandigheden.

De werking van de molen was volledig afhankelijk van getijdencycli, wat betekende dat het werk begon en eindigde met het tij in plaats van volgens een vaste planning. Toen de molenaar tijdens de Tweede Wereldoorlog werd gevangen genomen, nam zijn vrouw de nachtelijke maling over om buren van meel te voorzien.