Dent de Gargantua, Neolithische menhir in Saint-Suliac, Frankrijk.
De Dent de Gargantua is een neolithische kwartssteen die rechtop staat in de Bretagne, met vier duidelijke zijden en uiteenlopende breedtes aan verschillende kanten. Het monument staat dicht bij de monding van de rivier de Rance.
De steen werd in het Neoliticum opgericht en is een van de oudste structuren in de regio. De Franse regering beschermde het formeel in 1889 als geclassificeerd historisch monument.
De naam komt voort uit een legende over een reus die een tand verloor, een verhaal dat nog steeds deel uitmaakt van hoe plaatselijke bewoners over de steen spreken. Dit verhaal blijft verbonden met de identiteit van de plaats en beinvloedt hoe bezoekers het begrijpen.
De site bevindt zich op particulier terrein, dus bezoekers moeten voordat toestemming krijgen alvorens het te bezoeken. Het is raadzaam de lokale omstandigheden van tevoren te controleren en de steen vanuit nabijgelegen openbare gebieden te bekijken als directe toegang niet mogelijk is.
Twee andere megalithische structuren stonden ooit in het gebied als onderdeel van dezelfde oude groep, hoewel ze in de loop van de tijd zijn verdwenen. Deze verloren stenen onthullen dat de regio ooit een veel rijker landschap van staande monumenten had.
De community van nieuwsgierige reizigers
AroundUs brengt duizenden geselecteerde plaatsen, lokale tips en verborgen pareltjes samen, dagelijks verrijkt door meer dan 60,000 bijdragers wereldwijd.
