Château de Courcelles-lès-Semur, kasteel in Courcelles-lès-Semur, Frankrijk

Het kasteel van Courcelles-lès-Semur is een middeleeuws kasteel dat in de 18e eeuw werd verbouwd op 13e-eeuwse fundamenten. De gebouwen liggen rond een vierkante toren die naar het zuiden, naar het dorp, open is, en worden omgeven door een gracht die deels water bevat. Het hoofdwoongebouw van één verdieping sluit de binnenplaats aan de noordzijde af; in het oosten staat een vierkante toren onder een paviljoendak, aangevuld met een latrinetoren.

In 1317 wordt in brieven over het huwelijk van Guillotte, dochter van Jean, heer van Courcelles, een versterkt huis vermeld. In april 1333 ruilde de hertog van Bourgondië het kasteel en Courcelles tegen het kasteel van Authumes, en in 1374 gaf hij Courcelles en Montigny-Saint-Barthélemy aan Guy en Guillaume de la Trémoille. In 1468 werd het beschreven als een heerlijk kasteel met meer dan dertig kamers met schouw, omgeven door grachten met water. In de 18e eeuw herbouwd op 13e-eeuwse fundamenten, werd het later een boerderij; kasteel, grond en grachten zijn op 13 oktober 1999 ingeschreven als monument historique.

Het kasteel was lang een heerlijke residentie: in 1468 wordt het beschreven met meer dan dertig kamers met schoorsteen. In 1586 werd Jean, burggraaf van Tavannes, gearresteerd in een van zijn huizen in Courcelles, bij Semur-en-Auxois. In 1961 filmde Bernard Borderie hier een deel van Les Trois Mousquetaires, met Mylène Demongeot en Georges Descrières.

Het kasteel ligt ten westen van het dorp op de rand van een terras boven de RD 980 en is te voet vanuit het dorp bereikbaar. De gebouwen staan rond een vierkante toren die naar het zuiden, naar het dorp, open is; de gracht staat maar gedeeltelijk onder water. Delen van de ringmuur zijn sterk vervallen en hebben dichtgemetselde vensters, dus blijf bij de binnenplaats en de buitenzijde.

In 1961 filmde Bernard Borderie hier een deel van zijn film Les Trois Mousquetaires, met Mylène Demongeot en Georges Descrières. Tot 1794 stond op de noordoosthoek van het platform een vierde vierkante toren; in de grachten resteren nog drie torens of torenvoeten. Kasteel, bodem en grachten zijn sinds 13 oktober 1999 ingeschreven als monument historique.