Pétroglyphes de Montravail, Petrogliefenlocatie in Sainte-Luce, Martinique

De petrogliefen van Montravail vormen een rotschaos van vijf gegraveerde andesietblokken op een oppervlakte van 18 × 8 m. Het hoofdblok is 1,64 m hoog en 2,04 m lang en draagt 13 gestileerde gezichten waarin ogen, omtrek, neus en mond te herkennen zijn; op de top is een veertiende gezicht gegraveerd. Het centrale gezicht heeft een drietandvormige mond en de andere lijken zich te schikken naar de natuurlijke scheuren van de rots.

Jean Crusol, een in Sainte-Luce geboren econoom, meldde de site in 1970 aan Mario Mattioni, directeur van het museum voor archeologie en volkstradities van Martinique. Mattioni maakte de eerste opmetingen van de petrogliefen op de hoofdrots en presenteerde ze in 1971 op het IVe Internationale Congres voor de studie van de precolumbiaanse beschavingen van de Kleine Antillen in Saint Lucia. De site werd op 7 november 1996 ingeschreven als monument historique.

De site ligt bij het bos van Montravail, ongeveer 3,5 km van de zuidkust van Martinique en op 200 m hoogte. Het terrein was eigendom van de familie Chou voordat de conseil général het in 2009 kocht voor een project voor cultureel toerisme. De gezichten zijn aangebracht door het andesiet te beitelen en te hameren.

De site bevindt zich buiten en is vrij toegankelijk, maar bezoekers moeten goed opletten waar ze lopen aangezien de blokken op natuurlijke grond liggen. Het is raadzaam water mee te nemen en geschikte schoenen te dragen, omdat het terrein oneven kan zijn.

Het hoofdblok is 1,64 m hoog en 2,04 m lang en draagt 13 gegraveerde gezichten, met een veertiende bovenop. Het middelste gezicht heeft een drietandvormige mond; de andere lijken langs de natuurlijke scheuren van de steen te zijn geschikt.