Église Saint-Martin de Croix

De Église Saint-Martin de Croix combineert baksteenbouw met steenwerk en bevat een middenbeuk, twee zijbeuken en een narthex geflankeerd door de Kapel der Doden. De structurele indeling creëert verschillende zones die de beweging van bezoekers door het gebouw sturen.

Gebouwd tussen 1847 en 1851 onder leiding van architect Charles Leroy, was deze kerk het eerste laatgotische religieuze gebouw in Noord-Frankrijk. De bouw ervan markeerde een belangrijk moment in de lokale architectuurgeschiedenis en stelde nieuwe standaarden voor religieuze structuren in de regio.

De binnenmuren vertonen uitgebreide muurschilderingen uit de jaren 1920, waaronder een opvallend drieluik van Pharaon de Winter dat de Bewening van Christus uitbeeldt. Deze kunstwerken bepalen het visuele karakter van de kerk en schaffen een moment van bezinning.

Het gebouw is op bepaalde dagen geopend voor bezoekers, hoewel de openingstijden kunnen worden beïnvloed door religieuze diensten en openbare feestdagen. Bezoekers moeten tijd inruimen om de interieurdetails rustig te bekijken.

Een opvallend kenmerk is het digitale orgel dat in 2020 werd ingebouwd en het originele pijporgel uit 1880 verving. Deze modernisering laat zien hoe historische gebouwen zich aanpassen aan hedendaagse behoeften.