Château de Grancey, Erfgoedkasteel in Grancey-le-Château-Neuvelle, Frankrijk.

Château de Grancey staat op een rotsachtige uitloper aan de zuidkant van Grancey-le-Château-Neuvelle. Het hoofdgebouw uit de 17e eeuw verheft zich boven de westelijke muur, en de toegang loopt via een centrale poorttoren met een grote houten dubbele deur en een nog werkende ophaalbrug. De poorttoren en bijgebouwen hebben daken van geglazuurde zwarte en gele tegels in chevronpatroon. Links verrijst de in de 17e eeuw herbouwde collegiale kerk Saint-Jean-Baptiste met een hoge spits.

Een deel van de vestingwerken dateert uit de 11e eeuw, en abt Courtépée meent dat het kasteel in 1193 werd herbouwd door Ponce de Grancey, connétable van Bourgondië. In 1433 belegerde na de plundering van de abdij van Theuley door Guillaume de Châteauvillain een Bourgondisch leger onder Jean IV de Vergy het kasteel, dat in augustus capituleerde en werd gesloopt. Het huidige kasteel werd in de 17e eeuw herbouwd, en de kapittelkerk werd in de 19e eeuw gerestaureerd door architect Sagot, met glas-in-loodramen uit 1880.

De kapel binnen de muren is de Collégiale Saint-Jean-Baptiste, in 1361 gesticht door Eudes de Grancey en in 1365 goedgekeurd door paus Urbanus V. In de 17de eeuw herbouwd, werd ze in de 19de eeuw gerestaureerd door architect Sagot; de glasramen dateren van 1880. Het koor bevindt zich in een van de ronde torentjes van de ringmuur.

Het kasteel ligt op de zuidpunt van een afgesneden spoor, gescheiden van het dorp door een droge gracht die aan beide uiteinden door muren is afgesloten. De ophaalbrug van de middelste poorttoren is nog in gebruik. De in de 17e eeuw herbouwde collegiale Saint-Jean-Baptiste heeft een crypte in het ronde torentje van de ringmuur.

De ophaalbrug van de poorttoren is nog in gebruik en in de gevel zijn twee groeven van de kettingen te zien. De droge gracht is aan beide uiteinden met muren afgesloten. De bijgebouwen dragen geglazuurde zwarte en gele dakpannen, die het zigzagpatroon boven de poort herhalen.