Château de Crèvecœur-en-Auge, Middeleeuws kasteel in Crèvecœur-en-Auge, Frankrijk

Château de Crèvecœur-en-Auge is een kasteel in Normandië gelegen op een door water omgeven heuvel met verdedigingsmuren en een vierkante donjon. Het complex omvat meerdere woongebouwen en een duiventil met honderden nistkastjes, kenmerken van grote middeleeuwse landgoederen.

Het kasteel werd waarschijnlijk gebouwd tussen het einde van de 11e en de eerste helft van de 12e eeuw, aan de weg tussen Lisieux en Caen. In 1417 door de Engelsen ingenomen en aan Thomas Kirkelay toevertrouwd, werd het in 1448 door Dunois heroverd en daarna herbouwd. In 1591 stierf hier de bisschop van Évreux, Claude de Sainctes, als gevangene, naar verluidt vergiftigd. In de 19e eeuw verlaten en grotendeels gesloopt, werd het vanaf 1972 gerestaureerd om het Schlumberger-museum te huisvesten.

De naam Crèvecœur is sinds de 12e eeuw gedocumenteerd via Hugues de Crèvecœur, vanaf 1112 met zijn zoon Guillaume genoemd als leenman van de bisschop van Bayeux; een Jehan de Crève-Cœur staat in een rol van het Échiquier de Normandie uit 1195. Het kasteel gaf later aan de familie de Montmorency de titel van burggraven en daarna markiezen van Crèvecœur, die tot de Franse Revolutie bleef. Sinds 1973 herbergt het een museum over het olieonderzoek van Marcel en Conrad Schlumberger.

Het kasteel ligt ten noordwesten van het dorp aan de RN 13, de weg die het vroeger beheerste. Via een houten voetbrug bereikt men de gewelfde poort, die van het Manoir de Beuvillers hierheen is overgebracht. Het terrein is een beschermd natuurgebied; de kapel en de gevels zijn als monument historique ingeschreven.

Het toegangshuis van het kasteel is oorspronkelijk afkomstig van een ander bezit, het Manoir de Beuvillers in Lisieux, en is hiernaartoe verplaatst. De verplaatsing van zo'n belangrijk gebouw is een zeldzame gebeurtenis die toont hoe zeer eigenaars bepaalde architectonische elementen waarderden.