Église Saint-Nicolas de Guarbecque, katholieke kerk in Guarbecque, Pas-de-Calais, Frankrijk

De Église Saint-Nicolas de Guarbecque is een stenen kerk met een verweerde lichtgrijze gevel en een steil hellend, mosgroen getint dak. De voorzijde heeft drie topgevels met hoge, donkere, veelruits vensters, en rechts een grotere topgevel met een hoog spitsboogvenster met tracering. Achteraan rijst een centrale toren op, met gepaarde rondboogopeningen, hoekpinakels en een achtzijdige spits met een kruis erbovenop. Een gebeeldhouwde stenen ingang met een ronde deur bevindt zich onderaan links van het midden, en voor de kerk staan grafstenen.

De oudste delen van de kerk dateren uit de 12e eeuw, inclusief lagere muren en de hoofdingang. Het gebouw liep schade op tijdens conflicten in de 16e eeuw, maar werd in de volgende eeuwen meerdere keren gerepareerd en uitgebreid, inclusief de toevoeging van een sacristie rond 1699.

De kerk draagt de naam van Sint-Nicolaas; de zuidelijke kapel werd rond 1200 opgetrokken, terwijl de lage muren van de noordelijke kapel volgens Pierre Héliot uit de 11e eeuw dateren. Schip en zijbeuken werden tussen 1702 en 1705 vrijwel volledig herbouwd, data die op de geveltoppen van de zuidelijke en noordelijke zijbeuk te lezen zijn. Het gebouw is sinds 15 maart 1909 geklasseerd als monument historique.

De kerk staat in het centrum van Guarbecque, in het departement Pas-de-Calais. Ze is georiënteerd: vlakke koorsluiting in het oosten, westgevel naar de straat met de gebeeldhouwde ingang en de grafstenen. Men komt binnen via de westdeur; daarachter volgen het driebeukige schip, de twee zijbeuken en de travee onder de toren.

De ruwe muren van de sokkel van het koor, de noordkapel en de westgevel dateren uit de 11e eeuw, zoals Pierre Héliot vaststelde. De platte steunberen op de westgevel brachten hem tot de conclusie dat de oorspronkelijke kerk al zijbeuken had.