Château de la Paluelle, Historisch kasteel in Saint-James, Frankrijk

Château de la Paluelle is een landhuis uit de 15e en 17e eeuw in Saint-James, Normandië, dat uitkijkt over de Beuvron-vallei. Het oudste deel, het Petit château of Le Manoir, heeft een ronde toren met schietgaten en twee mezekouwen uit de tijd van Lodewijk XI. Het licht vooruitspringende centrale blok heeft drie brede vensters op drie niveaus en drie hoge dakkapellen met ronde frontons. Het wordt geflankeerd door twee ongelijke paviljoens met mansardedaken van na 1650. De erekoer wordt omsloten door een granieten balustrade met pilasters die plaatselijk "abbot's calves" worden genoemd.

Het oorspronkelijke landhuis, gebouwd in de 14e eeuw als Manoir des Granges, werd in 1530 eigendom van de familie La Paluelle door het huwelijk met Jeanne de Bézier. De transformatie in Louis XIII-stijl bepaalde het uiterlijk van het gebouw in de daaropvolgende eeuwen.

Het kasteel dankt zijn naam aan de familie de La Paluelle, die het landgoed rond 1530 door een huwelijksgift verwierf en het eeuwenlang behield. In 1638 verhief een koninklijk octrooi de gronden van Jean de La Paluelle tot baronie. De 17e-eeuwse kapel werd tijdens de Franse Revolutie verwoest; alleen de funderingsmuur resteert.

Het kasteel is particulier bezit en niet toegankelijk; de erekoer, terrassen en het park zijn alleen van buiten te zien. De gevels en daken van het kasteel en de bijgebouwen, de terrasvormige erekoer en het park zijn bij besluit van 30 januari 1967 ingeschreven als monument historique. Op het landgoed wordt jaarlijks een springconcours gehouden, het drukste moment van het jaar.

De privékapel van het kasteel uit de 17e eeuw werd tijdens de Franse Revolutie verwoest; op het landgoed rest alleen de funderingsmuur. Het kasteel bewaart bovendien een volledig bewaarde en werkende keuken uit de 17e eeuw. De erekoer wordt omsloten door een granieten balustrade met pilasters die plaatselijk "abtskuiten" heten.