Pierre du Diable, Prehistorische menhir in La Garnache, Frankrijk

De Pierre du Diable, ook menhir de la Grande-Émonnière genoemd, is een vierkante steenplaat van 2,20 m hoog en 2,30 m breed, 0,20 m in de grond verzonken en ongeveer 5 ton zwaar. Het verweerde oppervlak is grijsgroen met lichtgroen korstmos, met holtes en verticale spleten, en dunne ranken klimmen langs de rechterzijde omhoog.

De menhir werd al in 1864 vermeld door abt Baudry en werd in 1907 herontdekt. Nadat hij was omgevallen, werd hij in september 1933 weer opgericht door Marcel Baudouin (1860-1941). Bij besluit van 24 september 1934 werd hij geklasseerd als monument historique.

Een lokaal verhaal beschrijft een edelman die de duivel uitdaagde om een kasteel voor zonsopgang te bouwen, en volgens de legende liet de duivel deze steen op deze plaats vallen. Verhalen zoals deze hielpen mensen begrijpen waarom een grote staande steen in hun landschap bestond.

De menhir staat ten zuidwesten van La Garnache in het departement Vendée. Het is een monument in de open lucht dat te voet bereikbaar is; de bronnen vermelden geen parkeerplaats, openingstijden of voorzieningen, dus reken op een korte stop. De steen zit 0,20 m in de grond, waardoor de hoogte van 2,20 m niet volledig zichtbaar is.

De menhir werd in 1907 herontdekt, hoewel abt Baudry hem al in 1864 vermeldde. De omgevallen steen werd in september 1933 overeind gezet door Marcel Baudouin (1860-1941) en op 24 september 1934 als monument historique geklasseerd. De blok meet 2,20 m hoog bij 2,30 m breed, weegt ongeveer 5 ton en zit 0,20 m in de grond.