Maison romaine, Historische residentie in Épinal, Frankrijk

Het Maison romaine is een woonhuis van baksteen en steen in Épinal, in 1892 gebouwd in neopompeïaanse stijl. Een door baksteen omkaderd deel van de lichte stenen gevel draagt een loggia met vijf zuilen boven een rondboog, en twee bakstenen schoorstenen met stenen kappen staan aan de dakranden. De hal heeft twee overdekte atria en twee impluvia, en twee leeuwenbeelden bewaken de ingang.

In 1892 liet Madame Leclerc-Morel, erfgename van het vermogen van de Grands Moulins de Strasbourg, in Épinal een huis in Pompeïaanse stijl bouwen; architect Jean Boussard paste het aan het klimaat van de Vogezen aan. Geruïneerd maakte de eigenares de voltooiing niet mee. In 1902 kocht de stad het gebouw voor haar gemeentebibliotheek, die er van 1906 tot 2007 huisde, samen met de 18de-eeuwse betimmering uit de abdij van Moyenmoutier. Het geheel werd op 22 november 1990 ingeschreven als monument historique.

De muurschilderingen in Pompeïaanse stijl en de twee leeuwenbeelden bij de ingang zijn de details om op te letten. Het huis werd in 1892 besteld door Madame Leclerc-Morel, erfgename van het fortuin van de Grands Moulins de Strasbourg, die vóór de voltooiing geruïneerd was en het project nooit af zag. De stad kocht het gebouw in 1902 en vestigde er van 1906 tot 2007 haar stadsbibliotheek, samen met het 18e-eeuwse houtsnijwerk uit de abdij van Moyenmoutier.

Het huis staat in Épinal, in het departement Vosges in Lotharingen, en is met zijn bijgebouwen, de vroegere wintertuin, de ommuurde afsluiting en de tuinen ingeschreven als monument historique. De ingang wordt bewaakt door twee leeuwenbeelden op lage sokkels; de deur opent onder een ronde stenen boog, achter treden met een ijzeren leuning. De rozentuin in de stijl van de Jardin à la Française beslaat 3.000 vierkante meter en telt meer dan 500 rozensoorten.

De stad Épinal kocht het gebouw in 1902 om er haar stadsbibliotheek te vestigen; die bleef er tot 2007 en bewaarde het 18de-eeuwse houtsnijwerk uit de abdij van Moyenmoutier. Het geheel — villa, bijgebouwen, voormalige wintertuin, ommuringsmuren en tuinen — werd bij besluit van 22 november 1990 ingeschreven als monument historique.