Saint Gorgon, Gotische kerk in Varangéville, Frankrijk

Saint Gorgon is een gotische kerk in Varangéville met drie naven van gelijke hoogte verdeeld over acht traveeën. Het gebouw strekt zich aanzienlijk uit en eindigt met een vijfhoekig apsis aan zijn oostelijke uiteinde.

Een aan de heilige Gorgonius gewijde kerk werd op 28 april 1057 ingewijd door bisschop Odo van Toul, tijdens het abbatiaat van Hendrik van Gorze. Het huidige gebouw verrees in het eerste derde van de 16e eeuw: de sluitsteen van het koorgewelf draagt het wapen van prior Jean de Lotharingen met de kardinaalshoed die hij op 28 januari 1518 ontving, en de derde axiale travee is gedateerd 1528. De dikkere pijlers van de eerste travee wijzen op een nooit gebouwde toren; het werk stopte toen Nicolas de Tanaguy in 1545 Jean de Lotharingen als commendatair prior verving. De romaanse westtoren diende tot de Revolutie als klokkentoren en staat nu op particulier terrein.

Varangéville heette „de moederkerk van Saint-Nicolas”: tot 1863 lag de begraafplaats van Saint-Nicolas-de-Port op zijn grondgebied, en welgestelde Portenaren lieten zich in de kerk begraven, de overigen op de aangrenzende begraafplaats. Bij plaatsgebrek verplaatste men de resten behalve de schedel, die in de muur werd ingemetseld: de encastrés. De architect van de koning liet ze in 1760 verwijderen; op de oostmuur resten enkele epitafen.

De kerk staat in Varangéville, in het departement Meurthe-et-Moselle, en is sinds 1907 geklasseerd als monument historique. Men betreedt het schip via de middenas, met banken aan weerszijden en een stenen pad naar het altaar met zijn retabel. De vroegere romaanse torenportaal, tot de Revolutie klokkentoren, hoort nu bij een privébezit en is niet te bezoeken.

De kerkwanden bevatten ingebouwde schedels van welgestelde overledenen uit Saint-Nicolas-de-Port volgens een regionale begrafenistraditie. Deze ongewone praktijk weerspiegelt hoe sociale status belangrijk was zelfs in funeraire gewoonten.