Abbaye Notre-Dame d'Ivry-la-Bataille, Benedictijnse abdij in Ivry-la-Bataille, Frankrijk

De Abbaye Notre-Dame d'Ivry-la-Bataille is een voormalige benedictijnenabdij waarvan alleen de ingangsportaal en een romaanse arcade resteren, beide in 1932 geklasseerd als historisch monument. Het portaal bewaart een van de zes zuilbeelden die ooit de dagkanten sierden; de aangrenzende arcade is rondbogig. De site ligt ten noorden van het dorp, buiten de oude omwalling.

Rond 1071 gesticht door Roger van Ivry, schenker van Willem de Veroveraar, lag de abdij ten noorden van de ommuurde stad. In 1087 brandde ze af; in 1563 werd ze tijdens de eerste godsdienstoorlog door calvinisten geplunderd, waarbij de abdijkerk onder abt Philibert Delorme verloren ging. Vanaf 1668 heropgebouwd onder commendatair abt Philippe de Vendôme, werd ze in 1791 opgeheven en als nationaal goed verkocht.

De abdij voert het wapen van de heren van Ivry: „van goud met drie rode kepers“. Het Monasticon Gallicanum wijdt plaat XXII aan haar, een afbeelding uit 1687, en verzamelaar Gustave de Reiset (1821-1905) schonk het gemeentehuis een gravure van het oorspronkelijke plan van het domein. De twee klokken van de abdijkerk gingen naar Breuilpont, geruild tegen die van Saint-Martin.

De ruïnes bevinden zich aan de Rue de l'Abbaye dicht bij de rivier de Eure in het departement Eure in Normandië. Het terrein is toegankelijk voor wandelingen tussen de resten, die voldoende verspreid zijn om de oude indeling van het kloosterdomein te waarderen.

De brand die de abdij trof, woedde in 1087, niet in 1092. Na de plundering door de calvinisten in 1563, tijdens de eerste godsdienstoorlog, ging de abdijkerk verloren; zij werd herbouwd onder het abbatiaat van Jacques de Poitiers. Vanaf 1668 bouwde de congregatie van Saint-Maur het klooster opnieuw op onder commendatair abt Philippe de Vendôme.