City walls of Mont-Louis, Militaire vestingmuur in Mont-Louis, Frankrijk

De omwalling van Mont-Louis is een 17e-eeuws militair bouwwerk op een steil terrein dat uitkijkt over de Têt. De toegang loopt via de porte de France in het zuiden, beschermd door een halve maan en een hellende brug over de droge gracht; bastions met oren flankeren die zijde. Kazernes staan aan weerszijden van de poort en een stedelijke put voorzag de plaats van water.

Na de Vrede van de Pyreneeën van 1659 gaf Lodewijk XIV Vauban de opdracht het geannexeerde Roussillon te beveiligen; op 17 maart 1679 koos hij de locatie. Soldaten van de regimenten Vierzet en Furstemberg voerden de werken in vredestijd uit, en het ruwbouw was klaar in 1681, 29 maanden na Vaubans reis. De eerste gouverneur, François de Fortia, markies van Durban, nam de plaats op 26 oktober 1681 in bezit.

Mont-Louis was als één geheel gepland: citadel, bovenstad voor ambachtslieden en handelaars, benedenstad voor stallen en opslagplaatsen, waarvan de laatste twee nooit zijn gebouwd. Het bouwreglement van 1727 schreef eenheid van stijl voor de gevels voor, en de kerk Saint-Louis verrees tussen 1733 en 1737. In januari 1793 werd de stad omgedoopt tot Mont-Libre.

De toegang tot de ommuurde stad loopt via de Porte de France in het zuiden, waar een hellingbrug de droge gracht oversteekt; een halve maan en bastions met oren beschermen die flank. De noordoostzijde daalt steil naar de Têt, waardoor daar geen gracht werd gegraven. Het complex ligt op ongeveer 1.600 m hoogte in de Pyreneeën, en de stadsput voorzag de stad van water.

Mont-Louis is nooit belegerd. De enige dreiging kwam in 1793, tijdens de oorlog met Spanje: Spaanse troepen onder brigadegeneraal Joseph Simon Crespo sloegen hun kamp op bij de hoogten boven Mont-Libre, zoals de stad sinds januari heette, en werden op 4 september boven Canaveilles verdreven door de troepen van generaal Dagobert.