Château de Vervant, Historisch kasteel in Vervant, Frankrijk.

Het kasteel van Vervant is een gebouw van lichte steen achter een stenen balustrade met groene urnen vol rode bloemen. Het heeft twee steile, donkergrijze schilddaken: rechts een hoger piramidedak, links een breder en iets lager dak met een kleine schoorsteen. De linkerfaçade toont hoge vensters, vlakke pilasters en beelden in nissen onder de dakrand, en een grote donkergroene boom bedekt een groot deel van de rechterzijde.

Vervant wordt al in 1338 vermeld; het land hoorde toen bij het kasteel van Aulnay en toebehoorde aan Ybles de La Rochandry. In 1606 verwierf Jean Boisseau, heer van Pouzou, het en ontving er in mei 1621 Lodewijk XIII. Louis de Crès maakte schulden om het kasteel te herstellen voor hij het in 1782 afstond; in 1792 kocht Jean Martell het, zoon van de stichter van het cognachuis.

De naam van het kasteel komt van het landgoed Vervant, dat al in 1338 wordt vermeld als afhankelijk van het château d'Aulnay. In mei 1621 ontving Jean Boisseau, sieur de Pouzou, er koning Lodewijk XIII tijdens diens doortocht door de Saintonge. De beelden in nissen op de gevel en de hoge vensters die men vanaf de balustrade ziet, dateren van latere bouwcampagnes, waaronder de restauratie- en verfraaiingswerken van Lodoïs de Senigon de Rousset de Roumefort du Cluzeau na 1870.

Het kasteel staat in de gemeente Vervant, in Charente-Maritime, op de coördinaten 45.97630, -0.45360. De gevels en daken zijn bij besluit van 22 augustus 1949 ingeschreven als monument historique; het gebouw is daarom van buitenaf te bekijken, het landgoed is particulier bezit en niet als bezienswaardigheid opengesteld.

Het kasteel werd van juli 1940 tot augustus 1944 door de Duitsers gevorderd; het behoorde toen toe aan Roger de Senigon de Rousset de Roumefort du Cluzeau, directeur-generaal van het Crédit foncier Franco-Canadien met zetel in Montreal. Na deze periode werd het gebouw met oorlogsschadevergoeding gerestaureerd onder leiding van architect Jean Daugrois.