Voie de Jules César, Romeinse weg in Beauce la Romaine, Frankrijk

De Voie de Jules César is een Romeinse weg die zich uitstrekt tussen twee belangrijke stedelijke centra en door verschillende historische regio's loopt. De wegbekleding in verschillende secties vertoont nog steeds karakteristieke Romeinse bouwmethoden met zorgvuldig gerangschikt steen- en grindarmatuur.

De weg is niet aangelegd door Caesars bestuur: mogelijk gaat hij terug op in de oudheid rechtgetrokken Gallische paden, en het Romeinse en middeleeuwse gebruik staat vast. Onder het Romeinse Rijk voorzag hij de Beauce van hout uit het bos van Marchenoir, een traditie tot in de 19e eeuw. Alleen de trajecten in Beauce la Romaine zijn in 1978 als monument historique geklasseerd.

De naam Julius Caesar is een latere toeschrijving: grote antieke werken werden bijna altijd aan de beroemdste Romein toegeschreven, en ongeveer veertig Franse wegen dragen die naam. Het kartularium van de abdij Saint-Laumer in Blois noemt haar Blesencis calceatus callis, geplaveide weg van Blois, en de kaart van Cassini vermeldt haar als „chemin de Blois”. Veldnamen als le Chemin Chausset bij Vievy-le-Rayé of la Chaussay bij Averdon herinneren aan haar verharding.

Ten zuiden van het dorp Verdes is het oorspronkelijke grinddek nog zichtbaar, waar de weg de Aigre als een dam afsluit. Elders bestaat het tracé voort als perceelsgrens, zandweg en geasfalteerde weg: de D 935 van Chartres naar Dammarie, de D 127 richting Nottonville, dan de D 110 en de D 924 tot Blois. De oversteek van het Conie-dal bij Varize is onzeker; daar wordt een voorde vermeld.

De weg werd zo hoog aangelegd dat deze als een dam functioneerde en de waterafvoer van een nabijgelegen rivier veranderde. Deze verhoogde bouwmethode met steen en grind toont hoe Romeinse ingenieurs het landschap veranderden om hun wegen aan te leggen.