Passage du Coeur Navré, Overdekt steegje in het Vieux-Tours, Tours, Frankrijk.

Het Passage du Cœur Navré is een smalle overdekte steeg in het Oude Tours die de Rue Colbert, de middeleeuwse hoofdstraat, verbindt met de Place Foire-le-Roi. Hij is minder dan 50 meter lang en maakt in het noordelijke deel een haakse bocht. De foto toont lichte stenen zijmuren met links een stuk blootliggend rood baksteen, een plat plafond van ruwe steen en pleisterwerk met drie dikke houten balken, en een licht betonnen vloer met vochtplekken.

De datering van de passage is niet zeker: hij kan net als de gevels van de aangrenzende huizen uit de 15e en 16e eeuw stammen, of ouder zijn. Destijds was hij een afhankelijkheid van het leen van de abdij Saint-Julien. Bij besluit van 8 juli 1946 werd hij ingeschreven als monument historique, met inbegrip van de gewelven en de gevels en daken van de aangrenzende huizen, behalve de zuidgevels van de nummers 64 en 66 in de rue Colbert.

De naam zou komen van een bord aan een van de gevels van de doorgang, met een door een pijl doorboord hart. Een niet-gedocumenteerde overlevering verbindt hem met het verdriet van de veroordeelden die deze doorgang namen naar het schavot op de place Foire-le-Roi.

De passage verbindt de rue Colbert met de place Foire-le-Roi en maakt in het noordelijke deel een haakse bocht, waardoor het andere uiteinde pas na de hoek zichtbaar wordt. De vloer van ongelijk beton vertoont vochtplekken en het plafond wordt door lage houten balken doorsneden; let dus op voeten en hoofd. De open houten deur aan de kant van Foire-le-Roi laat daglicht binnen.

De passage is een van de weinige bewaarde smalle overdekte steegjes in het Vieux-Tours, naast de rue du Cheval Blanc, de Petite rue Simon en de rue des Trois Canettes. De meeste verdwenen in de 20e eeuw door stedelijke vernieuwing; een aquarel van Charles Henri Grangé uit 1916 toont het verloren stenen gewelf van de rue du Cheval Blanc.