Notre-Dame de Rocamadour, Middeleeuwse kapel in Rocamadour, Frankrijk.

De kapel Notre-Dame de Rocamadour leunt tegen de rotswand en de zuidmuur van de basiliek Saint-Sauveur; ze is gebouwd in kalkstenen blokken, met één schip, kruisribgewelf en een zadeldak van platte tegels. De zuiddeur in flamboyante gotiek draagt de wapens van Denis de Bar, bisschop van Tulle, en daarboven het wapen van zijn opvolger Clément de Brillac. De foto toont een stenen kapel op twee niveaus, met een rondboogdeur en een kleinere spitsboogdeur verbonden door een diagonale trap, en op de bovenverdieping een balkon met gebeeldhouwde balustrade op kraagstenen.

De kapel verschijnt voor het eerst in historische documenten in 1105 door een pauselijk schrijven van Paus Pascalis II. Het belang groeide na de ontdekking van de overblijfselen van Sint-Amateus in 1166, wat veel pelgrims aantrok.

De kapel dankt haar naam aan de zwarte madonna, een 76 cm hoog reliekschrijnbeeld van notenhout met het kind vastgezet op de linkerknie, ooit met zilver bedekt en na de Tweede Wereldoorlog en in 2003 gerestaureerd. Aan het gewelf hangt een klok van vóór de 9e eeuw, gesmeed uit een één centimeter dikke ijzerplaat, 24 cm hoog en 33 cm in doorsnee. Als ex-voto's hangen scheepsmodellen, waaronder een fregat uit het einde van de 18e eeuw en een vissersschoner uit de 19e eeuw.

Bereiken van de kapel vereist het beklimmen van veel trappen omdat deze hoog tegen de rotsenwand ligt. Het is beter om vroeg in de ochtend of op bewolkte dagen te bezoeken om menigten en intense hitte te vermijden.

De bel die aan het gewelf hangt, dateert van vóór de 9e eeuw en werd niet gegoten maar gesmeed uit een één centimeter dikke ijzerplaat; hij is 24 cm hoog en 33 cm breed. Ernaast hangen ex-voto's in de vorm van scheepsmodellen, waaronder een fregat uit het einde van de 18e eeuw en een vissersschoner uit de 19e eeuw.