Sépulture mégalithique de Bod-er-Mohed, Neolithisch ganggraf in Cléguérec, Bretagne, Frankrijk

Het galeriegraf van Bod-er-Mohed in Cléguérec is noordnoordwest-zuidoost georiënteerd. Oorspronkelijk 27 m lang, met elf rechtopstaande stenen aan de oostzijde, zes aan de westzijde en een sluitsteen in het zuiden, meet het nu nog 15 m, met gebroken dekplaten. De zes kamers zijn door dwarsplaten van elkaar gescheiden. De stenen zijn donkerblauwe leisteen, witachtige zandsteen en wit kwarts, gehaald van de hoogten van Quénécan.

Het monument werd rond 1899-1900 opgegraven door Aveneau de la Grancière; zijn plan vermeldt elf orthostaten aan de oostzijde en zes aan de westzijde, met een sluitsteen aan de zuidkant. Bij besluit van 8 februari 1984 werd het als monument historique ingeschreven. De opgraving van 1900 leverde vuurstenen messen en schrapers, twee slagstenen, twee fragmenten van gepolijste diorietbijlen, een terracotta mortier en aardewerkscherven op, waaronder twee ronde, voetloze vaten van roodachtige klei.

Het monument heet ook Campren-en-Torrigent, „kamer der korrigans”, naar de kleine wezens uit Bretonse sagen. De naam hoort bij de zes stenen vakken die de opgraving van 1900 van elkaar afgesloten aantrof, elk met een dwarsplaat gesloten.

Het monument staat in een grasveld bij Cléguérec in het Morbihan; het overgebleven deel bereikt men te voet over het gras, zonder gemarkeerd pad of voorzieningen. Van de oorspronkelijk zes compartimenten resteert er één, dus een kort bezoek volstaat. De lage, deels begroeide stenen zijn het best te onderscheiden bij laag strijklicht.

De opgraving van 1900 door Aveneau de la Grancière leverde vuursteen (messen, schrabbers), twee slagstenen, twee fragmenten gepolijste diorietbijlen, een terracotta mortier en scherven op, waaronder twee ronde, voetloze vaten van roodachtige klei. De stenen zijn donkerblauwe schist en witachtige zandsteen van de hoogten van Quénécan, verder westwaarts, niet van de plek zelf.