Menhir de Kerluhir, Neolithische menhir in Carnac, Frankrijk

De menhir van Kerluhir is een neolithische rechtopstaande steen in een grasveld in Carnac, volgens Franse bronnen 4,33 m hoog (de Baskische Wikipedia vermeldt ongeveer 3 m). Hij is ruwweg driehoekig, breder aan de basis en afgerond bovenaan, met een lange verticale scheur aan de rechterkant en een diepe erosiegeul. Een klein steentje aan de voet draagt het opschrift „PROPRIETE de L'ETAT MENHIR de KERLUHIR”.

De menhir werd in 1876 opgegraven door J. Miln, die er alleen materiaal uit de Gallo-Romeinse tijd aantrof: bakstenen en aardewerk. Hij is sinds een onbepaalde datum eigendom van de Staat, zoals het steentje aan zijn voet vermeldt. Hij is geklasseerd als monument historique via de lijst van 1889.

De naam Kerluhir komt van het Bretonse gehucht 200 m ten noorden. De steen is eigendom van de staat, zoals het kleine merksteenje aan de voet met het opschrift "PROPRIETE de L'ETAT MENHIR de KERLUHIR" aangeeft; volgens de bronnen zou de K een Bretonse Ꝃ moeten zijn. Sinds de lijst van 1889 is hij beschermd als monument historique.

De steen staat in een veld ongeveer 200 m ten zuiden van het gehucht Kerluir en circa 300 m ten noordoosten van Cloucarnac; de dolmen van Roch-Vihan ligt ongeveer 80 m oostelijk. Een klein beschreven steentje aan de voet vermeldt dat hij staatseigendom is. De bodem is begroeid met gras en droge vegetatie, waardoor de voet van de menhir vaak deels schuilgaat.

Op korte afstand bevindt zich een dolmen genaamd Roch-Vihan, waardoor deze plek een geconcentreerde zone van megalithische structuren is. Bezoekers kunnen meerdere prehistorische monumenten in hetzelfde gebied zien.