Pavillon Saint-Vigor, Historisch paviljoen in Viroflay, Frankrijk.

Pavillon Saint-Vigor is een klassiek residentieel gebouw uit de 18e eeuw met drie verbonden secties, waarbij het centrale gedeelte hoger uitsteekt dan de zijvleugels. De gevel toont dorische zuilen en puntdaken naar de tuinkant.

Het in 1770 door een leerling van architect Gabriel gebouwde paviljoen behoorde toe aan de familie van Marie-Madeleine Mercier, geboren Bocquet, de vroegere min van Lodewijk XV. De koning verhief haar nakomelingen in de adel; zij namen de naam 'de Saint-Vigor' aan en vestigden zich in Viroflay. In 1945 en 1946 als monument historique ingeschreven, stond het ongeveer dertig jaar bijna verlaten tot nieuwe eigenaars het in 2004 restaureerden.

De naam komt van Marie-Madeleine Mercier, geboren Bocquet, de vroegere min van Lodewijk XV; de koning verhief haar nakomelingen in de adel, die zich "de Saint-Vigor" noemden en zich in Viroflay vestigden. In 1794 plantte men op de vroegere halve maan waar koetsen keerden twee populieren als "vrijheidsbomen".

Het paviljoen staat in Viroflay, in het departement Yvelines; de tuingevel bereikt men vanaf de straat, waar de stenen muur en het dubbele hek de ingang omlijsten. De halve maan waarop koetsen konden keren is verdwenen, en een deel van het park wordt nu ingenomen door de woonresidentie Clos Saint-Vigor, zodat het huis van buitenaf te zien is. Het is een particuliere woning, sinds 1945 en 1946 ingeschreven als monument historique.

De parketvloer van de salon werd verbrand door de Duitsers die het pand tijdens de Tweede Wereldoorlog bezetten; de huidige vloer komt uit de Spiegelzaal van het kasteel van Versailles. De twee populieren die in 1794 als „vrijheidsbomen“ werden geplant, stonden op de plaats van een halve maan waar vroeger koetsen konden keren.