Villa romaine de Plassac, Romeinse archeologische vindplaats in Plassac, Gironde, Frankrijk

De Villa romaine de Plassac is een archeologische vindplaats op een terrasvormige helling boven de Gironde-monding, waar de opgegraven fundamenten van drie opeenvolgende Gallo-Romeinse villa's zichtbaar zijn. Lage muren van kleine platte stenen in grijs, beige en roodachtig tekenen rechthoekige kamers; sommige delen reiken tot kniehoogte, met een afgeronde gemetselde rand. Losse stenen liggen op de kale grond, en langs de bovenrand staan eenlaagse stenen gebouwen met flauwe Romeinse daken.

De site werd in de 19e eeuw bij toeval ontdekt en in 1883 als Romeinse villa erkend; dat jaar kwam een mozaïek tevoorschijn dat bij gebrek aan geld weer werd bedolven en pas een eeuw later opnieuw werd gevonden. Camille Jullian bracht de villa in 1890 in verband met een domein dat genoemd wordt in het testament van bisschop Bertrand van Le Mans uit maart 616. De opgravingen begonnen in 1962 onder Gabrielle Émard van de Touring Club de France; in 1984 kocht het departement Gironde het terrein.

De naam Plassac komt van Blattiacum, het landgoed van Blattius, dat begin 7e eeuw Blacciacum werd. Het museum, in 1985 ingericht in de oude pastorie, telt drie zalen en toont de muurschilderingen en mozaïeken van de site. Het in 1883 blootgelegde mozaïek werd bij gebrek aan geld weer bedekt en een eeuw later teruggevonden.

De opgegraven muren reiken nauwelijks tot kniehoogte en tussen de muurresten ligt puin op kale aarde, waardoor de bodem oneffen is; stevige schoenen zijn nuttig. Het museum is gevestigd in de oude pastorie van het dorp, los van de terrassen met ruïnes, en toont het beschilderde muurpleisterwerk en de mozaïeken die op de site zijn gevonden.

De naam van de site komt van de eerste eigenaar: het domein van Blattius werd Blattiacum, begin 7e eeuw Blacciacum en in de middeleeuwen Plassac. Het in 1883 blootgelegde mozaïek werd bij gebrek aan geld weer met aarde bedekt en pas een eeuw later herontdekt.