Dolmen du Trou à Morts, Neolithische begraafplaats in Parmain, Frankrijk.

Het Dolmen du Trou à Morts is een neolithische grafkamer uitgegraven in het zachte deel van een kalksteenbank tussen twee hardere lagen, bijna op de top van de westelijke helling van een heuvel in Parmain. De langwerpige kamer meet 4,30 m lang, 1,55 m breed bij de ingang en 1,90 m achterin, met een plafondhoogte van 1 m tot 1,35 m. Van de voorruimte die erop volgde, resteren slechts twee verticale platen.

De site stamt uit het neolithicum en werd rond 1850 herontdekt toen opgravingen beenderen en gereedschap onthulden. Deze vondsten tonen aan dat mensen deze plaats lange tijd voor begravingen hebben gebruikt.

De naam „Trou à Morts“ (gat van de doden) is de lokale benaming van de holte. Later diende het graf als schuilplaats, onder meer voor landlopers in de jaren 1850 en voor bewoners die zich tijdens de Eerste Wereldoorlog tegen Duitse vliegtuigen beschermden. Van de megalithische voorruimte resten slechts twee rechtopstaande platen van 1,45 m bij 0,45 m en 0,70 m bij 0,30 m.

Het graf ligt bijna boven op de westelijke helling van een heuvel tussen de Val de Nesles en de Ru de Jouy, ongeveer 2 km ten noorden van Parmain, en is te voet door het bos bereikbaar. De ingang opent west-noordoost naar de helling; de plafondhoogte is slechts 1 m bij de ingang, 1,35 m aan de zuidzijde en 1,20 m achterin, dus je moet gebukt blijven.

Het plafond van de kamer loopt van ongeveer 1 m bij de ingang tot 1,35 m aan de zuidzijde en 1,20 m achterin, zodat een volwassene gebogen moet blijven. De noord- en oostzijde zijn als bank uit de rots gehouwen; de droogstenen bekleding werd verwijderd toen het graf als schuilplaats werd ingericht.