Couvent des Dominicains de Saint-Maximin-la-Sainte-Baume

Het Dominicaanse klooster is een monastiek complex met vier verbonden gebouwen rond een centrale binnenplaats, ontworpen volgens middeleeuwse principes. De indeling volgt het klassieke patroon van religieuze gemeenschappen met kapel, refter, wooncel en overdekte galerij.

De wortels gaan terug tot de 5e eeuw toen monniken uit de Cassianische traditie hier leefden, later beheerd door benedictijnen. De Dominicanen kwamen aan na de ontdekking van de relieken van Maria Magdalena in 1295, die pelgrims aantrok.

De naam weerspiegelt de lange verbinding met de Dominicaanse orde, waarvan de leden deze plaats eeuwenlang hebben gepräagd. Bezoekers kunnen de ruimten zien waar religieuze praktijken het dagelijks leven hier blijven bepalen.

De plaats functioneert nu deels als hotel en toeristencentrum, waardoor enkele gebieden voor bezoekers toegankelijk zijn. Het helpt om comfortabele wandelschoenen te dragen en licht te reizen, omdat het verkennen van de gebouwen en binnenplaats veel lopen met zich meebrengt.

Tussen de Franse Revolutie en 1959 diende dit religieuze gebouw als gevangenis en bewaarde daarmee een turbulente periode van lokale geschiedenis. Dit dubbele verleden als klooster en gevangenis maakt het een opvallend getuigenis van omwenteling en verandering.