Grande Pierre de Jouy, Neolithische menhir in Jouy-le-Moutier, Frankrijk.

De Grande Pierre de Jouy is een menhir van zachte zandsteen: een plaat van 3 m lang, 2,55 m breed aan de basis en 0,90 m aan de bovenkant, met een dikte van 0,50 m tot 0,20 m. Hij ligt volledig op de grond in het Bois de la Vallée, het verweerde grijze zandsteenoppervlak is begroeid met mos en korstmos. Op de steen is geen graveersel of inscriptie te zien.

Amédée de Caix de Saint-Aymour (1843-1921) meldde de steen in 1874, toen hij nog sterk overhelde; sindsdien is hij gevallen en ligt hij nu volledig op de grond. In 1976 werd hij geklasseerd als monument historique. In de buurt liggen de Allée couverte du Cimetière aux Anglais en de Allée couverte van Dampont.

Deze zandstenen megaliet getuigt van prehistorische menselijke nederzettingen en bouwtechnieken uit het Neolithicum in Île-de-France. Het monument vormt een van de weinige bewaard gebleven getuigenissen uit deze periode in de regio en documenteert de technische vaardigheden van vroege gemeenschappen. Het behoud ervan maakt het mogelijk de prehistorische bewoning van het Oise-dal en de mogelijke rituele of sociale functies van dergelijke structuren tijdens de steentijd te bestuderen.

De locatie ligt op een heuvel op 20 meter hoogte aan de rechteroever van de Oise, bereikbaar via de straat Les Grandes Pierres. Bezoeken zijn het hele jaar door mogelijk aangezien het monument in de open lucht staat. Bezoekers moeten stevig schoeisel dragen omdat het terrein ongelijk kan zijn. De dichtstbijzijnde openbaarvervoersopties bevinden zich in Jouy-le-Moutier, ongeveer 2 kilometer van de locatie.

De menhir ligt in het Bois de la Vallée, ten noorden van Jouy-le-Moutier bij Vauréal. Hoewel hij op een helling op 20 m hoogte aan de rechteroever van de Oise ligt, was hij zelfs rechtopstaand niet zichtbaar vanaf de valleibodem. In de buurt liggen de Allée couverte du Cimetière aux Anglais en de Allée couverte van Dampont.