Polissoirs de Souppes-sur-Loing, Neolithische polijststenen in Souppes-sur-Loing, Frankrijk.

De polissoirs van Souppes-sur-Loing vormen een groep van zeven slijpstenen van Fontainebleau-zandsteen bij het Gué de Beaumoulin. Het grootste zichtbare oppervlak is een platte grijsbeige plaat, gevlekt met donkere plekken en mos, waarin langwerpige kommen en diepe, gladde, evenwijdige geulen zijn uitgesleten. Afgevallen bladeren liggen langs de voet van de steen.

Deze polijstsstenen werden in het Neoliticum gebruikt door mensen die regelmatig hun gereedschappen aan deze plaats scherp stelden en onderhielden. Het archeologische belang van de plaats leidde in 1889 tot erkenning als beschermd historisch monument.

De site dankt haar naam aan de voorde Gué de Beaumoulin over de Loing. De zeven zandstenen polissoirs werden in 1874 gemeld door een steenhouwer, de heer Remauger; de eerste zes zijn sinds 1889 geklasseerd als monument historique, de zevende werd pas in 1972 ontdekt en beschreven door J. Soulier. Op het vlakke grijsbeige oppervlak zijn diepe, gladde evenwijdige groeven te zien, tussen mos en gevallen bladeren.

Het terrein bevindt zich op 9002 Le Cocluchon en is bereikbaar via de weg D607. Het dichtstbijzijnde treinstation is Souppes-Château-Landon, van waaruit bezoekers te voet kunnen gaan.

De zevende polijststeen werd pas in 1972 ontdekt en beschreven door J. Soulier, lang nadat de eerste zes in 1889 als monument historique waren geklasseerd. De groep was al in 1874 gemeld door een steenhouwer, M. Remauger. Het gaat om zandsteen van Fontainebleau, waarvan de hardheid de groeven leesbaar heeft gehouden.