Peyro-Lebado, Prehistorische staande steen in Lacaune, Frankrijk

Peyro-Lebado is een granieten statuemenhir van 4,50 m hoog (3,44 m boven de grond), 1,84 m breed en 0,67 m dik, geschat op 9,3 ton, staand op een weiland ongeveer twee kilometer ten oosten van Lacaune bij de D622. De lichtgrijze, ruwe en met korstmossen bedekte voorkant heeft boven rechts een ondiepe rechthoekige uitholling. Erosie heeft de gravure bijna uitgewist, maar een gezicht, armen, handen, benen, voeten, een riem met met chevrons versierde gesp, een schouderband en een kledingstuk zijn nog te onderscheiden.

De menhir werd door prehistorische gemeenschappen opgericht en stond duizenden jaren op zijn plaats voordat hij schade opliep. In 1825 veroorzaakte een uitgravingspoging dat hij kantelde, wat in 1883 tot zijn bescherming leidde.

De naam Peyro-Lebado betekent in het plaatselijke Occitaans „opgerichte steen”. De gravure is door erosie bijna uitgewist, maar een gordel met met chevrons versierde gesp, een schouderriem, een kledingstuk en de ring van het „object” zijn nog te onderscheiden. De steen behoort tot de Rouergat-groep van beeldmenhirs; de streek rond Lacaune en het aangrenzende Rouergue herbergen de grootste concentratie van zulke stenen in Europa, ontsloten door een rondweg van 40 km.

De menhir ligt dicht bij de weg RD 622 en is relatief gemakkelijk bereikbaar. Informatieborden ter plaatse leggen details uit over de geschiedenis en het belang van de steen.

Twee inkepingen ongeveer 20 cm boven de gegraveerde gordel kunnen sporen zijn van het overeind zetten eind 1883/begin 1884 door de archeologische commissie van de Tarn, nadat de steen in 1865 als omgevallen was gemeld. Hij was al scheefgezakt in 1821, toen een genieofficier tevergeefs aan zijn voet groef.