La Maison du Mineur, Mijnbouwerfgoed in La Grand-Combe, Frankrijk

De faciliteit omvat bewaard gebleven schachtbokken, machineruimten en ondergrondse galerijen die de mijnbouwactiviteiten uit de 20e eeuw illustreren. Tentoongestelde stukken zoals mijnlampen, lorries en ventilatiesystemen tonen de technische ontwikkelingen in de kolenindustrie van het departement Gard. De gebouwen combineren industriële architectuur met functionele elementen aangepast aan mijnwerk onder mediterrane omstandigheden.

De Puits Ricard werd van 1932 tot 1935 tot 801 meter diepte gegraven. Op 2 december 1938 doodde een brand twee mensen en verwoestte de metalen schachtbok; de huidige, van gewapend beton en staal, werd in 1939 gebouwd door ingenieur Charles Tournay, die tijdens de werken van de top viel en stierf. In 1978 stopte de mijnbouw en werd de site een museum, op 14 mei 2008 ingeschreven als monument historique en in 2010 gerestaureerd.

Het complex documenteert de mijnwerkersgemeenschap van de Cevennen en illustreert hun bijdrage aan de energievoorziening van Zuid-Frankrijk tijdens de industrialisatie. De bewaarde structuren bieden inzicht in de sociale omstandigheden en technische uitdagingen van koolwinning in een gebied dat generaties lang door deze industrie werd gevormd.

De site ligt aan 51, rue des Poilus, in de vallei Ricard in La Grand-Combe, in het Gard, Occitanië. De schachtbok, de schacht, de ophaalmachine, het mijnwerkersmuseum, de badruimtes en de bijgebouwen horen bij het ingeschreven monument. Sinds september 2012 is de schachtbok 's nachts verlicht en dus ook na de openingsuren van buiten te zien.

De schachtbok van 1939 is van de Luikse ingenieur Charles Tournay, die omkwam bij een val van de top tijdens een bezoek aan de bouwplaats. De metalen onderdelen, waaronder schijfwielen en daken, werden gemaakt door het bedrijf Derobert. De as van de schijfwielen ligt op 25,60 meter hoogte; de wielen hebben een diameter van 6 meter. Sinds september 2012 is de bok 's nachts verlicht.