Grotte du Pape, Paleolithische archeologische vindplaats in Brassempouy, Frankrijk.

De Grotte du Pape is een van de vier ingangen van een karstnetwerk dat de beek Pouy in een eocene kalkhelling bij Brassempouy heeft uitgesleten. Van noord naar zuid volgen de Hyenagrot, de Mégacéros-galerij, de Dubalen-abri en de Grotte du Pape. De opening van deze laatste is afgesloten met een metalen traliewerk; daarachter is het inwendige donker, en een wit bord met rode letters vermeldt "TREUILLES INTERDITES".

De grot werd in april 1880 ontdekt bij de herstelling van een steengroeveweg. Pierre-Eudoxe Dubalen groef in 1880-1881, Joseph de Laporterie en Albert Léon-Dufour van 1890 tot 1892, daarna Édouard Piette en Laporterie van 1894 tot 1897; de Dame van Brassempouy werd in 1894 gevonden. Henri Delporte groef van 1981 tot 1994, gevolgd door Dominique Buisson en andere teams tot 2004.

De naam van de grot komt uit een lokale traditie: de abri diende als ontmoetingsplaats, en ‘Pape’ zou verwijzen naar een paus die er zijn toevlucht zocht. De opgravingen bij de ingang leverden ivoren diademen, hangers en de beeldjes La Poire (1892) en de Dame van Brassempouy (1894) op.

De grotingang is afgesloten met een metalen traliewerk, met daarvoor een wit bord «TREUILLES INTERDITES»; binnen de omheining staat een kruiwagen. De site ligt ongeveer 2 km west-zuidwest van het dorp Brassempouy, in het dal van de Pouy-beek. De vier ingangen — grotte des Hyènes, galerie du Mégacéros, abri Dubalen en grotte du Pape — volgen elkaar van noord naar zuid op aan de kalkhelling.

In het opgravingsvak „l'Avenue” bevatte de laag voltooide Venusbeeldjes naast exemplaren die tijdens het maken braken, wat wijst op een werkplaats ter plaatse. De zure bodem verwoestte bijna al het organische materiaal, maar in de Grotte des Hyènes zijn bewerkte botstukken uit het vroege Aurignacien gevonden.