Château de Saint-Pierre-Église, Klassiek landhuis in Saint-Pierre-Église, Frankrijk.

Château de Saint-Pierre-Église is een 18e-eeuwse residentie, gebouwd tussen 1730 en 1758 naar plannen van marine-ingenieur Nicolas Blondel. De lange symmetrische stenen gevel heeft een grijs leien dak, een centrale fronton boven een lichte dubbele deur met bovenlicht, drie rijen vensters en hoge schoorstenen. Een lage stenen muur met een ijzeren hek staat ervoor.

Het herenhuis werd gebouwd tussen 1730 en 1758 door Bon-Hervé Castel en verving een eerder Renaissance-woonhuis. Tijdens de Eerste Wereldoorlog diende het als militair ziekenhuis.

Het kasteel dankt zijn naam aan de parochie Saint-Pierre-Église, waarvan de kerk 400 meter oostelijk staat. De familie Castel, heer van de plaats, bracht Charles-Irénée Castel de Saint-Pierre voort, de 'abbé de Saint-Pierre', geboren op het eerdere landhuis en auteur van het Projet de paix perpétuelle, die hier meermaals verbleef. Het toegangshek en de twee gegroefde pilasters komen van het château d'Écausseville en werden na de oorlog hierheen gebracht.

Het kasteel staat op een kleine hoogte 400 meter ten westen van de kerk van Saint-Pierre, bereikbaar via een lange laan met twee paviljoenen naar de erekoer. Het toegangshek en de twee gegroefde pilasters komen van het kasteel van Écausseville en werden na de oorlog hierheen gebracht. Het park van 55 hectare is omsloten door muren met vier poorten op de windstreken.

Het hoofdtoegangshek en de twee gegroefde pilasters komen van het kasteel van Écausseville; Auguste Pierre Henri Leviconte de Blangy liet ze na de oorlog terugbrengen om de verwoeste pilaren in Empirestijl te vervangen. Het sinds 1730-1731 omuurde park heeft vier poorten die met de vier windstreken overeenkomen.