Belleville Reservoir, Waterreservoir in Telegraafstraat, 20e arrondissement van Parijs, Frankrijk

Het Belleville-reservoir is een secundair waterreservoir van Parijs aan de Rue du Télégraphe in het 20e arrondissement, naast de begraafplaats van Belleville op ongeveer 128 meter boven zeeniveau, het hoogste punt van Parijs in publiek domein. Het werd in 1862–1865 gebouwd onder Eugène Belgrand en in maart 1866 in gebruik genomen met een capaciteit van 18.000 m3. In 1919 kwamen ten westen twee watertorens bij.

Ingenieur Eugène Belgrand bouwde deze installatie tussen 1862 en 1865 als onderdeel van het stadsvernieuwingsprogramma van Baron Haussmann onder het Tweede Keizerrijk. De infrastructuur bleek essentieel voor de ontwikkeling van oostelijke districten, waarbij een betrouwbare watervoorziening voor de nieuw geplande wijken werd gegarandeerd.

Het reservoir dankt zijn naam aan de heuvel Belleville, waarvan de top bij de aangrenzende begraafplaats ongeveer 128 meter boven zeeniveau ligt, het hoogste punt van Parijs in publiek domein. Die hoogte liet het water via verval naar de oostelijke wijken stromen. In 1919 kwamen ten westen twee watertorens bij om de groeiende hoge gebouwen te bedienen.

De ondergrondse installatie is niet open voor bezoekers, maar de twee watertorens blijven boven de grond zichtbaar in het Belleville-gebied. Wandelen langs Rue Télégraphe en nabijgelegen openbare ruimtes biedt het beste uitzicht op deze structuren van buitenaf.

Het reservoir en de aangrenzende begraafplaats van Belleville liggen op het hoogste punt van Parijs in publiek domein, ongeveer 128 meter boven zeeniveau. Door deze hoogte kon het opgeslagen water met meer kracht naar de oostelijke wijken stromen; daarom werd deze plek gekozen voor een secundair reservoir dat vanuit Ménilmontant werd gevoed.