Hôtel de Fécamp, Particulier herenhuis in 6e arrondissement, Frankrijk

Het Hôtel de Fécamp staat op nr. 5 van de rue Hautefeuille, op de hoek van de impasse Hautefeuille. Het hoektorentje uit het begin van de 16e eeuw rust op een uitkragende kraagsteen, met kantachtig beeldhouwwerk aan de erker en een kroonlijst van parels en vlechtwerk; erboven een kegelvormig dak. Gevels en daken zijn sinds 1947 ingeschreven.

Het gebouw werd oorspronkelijk gebouwd in 1292 voor Guillaume IV de Putot, de abt van Fécamp, maar onderging een belangrijke herbouw in de 16e eeuw. Deze renovatie transformeerde zijn uiterlijk en gaf het de karakteristieke kenmerken die vandaag zichtbaar zijn.

Nicolas Boucot woonde tot zijn dood in 1699 op de eerste verdieping; hij had meer dan 18.000 banden en ruim 7.000 prenten bijeengebracht. In de 17e eeuw kwam ook Godin de Sainte-Croix hier over de vloer, minnaar van de markiezin de Brinvilliers, bekend van de gifmoordzaak. Het straatnaambord leest ‘Impasse Maître Albert’; op de begane grond is een café.

De hoektoren kreeg in 1948 monumentenstatus, met gevels en daken beschermd sinds 1947, wat betekent dat het gebouw vanaf de straat zichtbaar blijft. Omdat het om een privéwoning gaat, kunnen bezoekers alleen het exterieur van omringende straten waarderen.

Na de dood van Stanislas Leszczyński, hertog van Lotharingen, in 1766 werden de archieven van Lotharingen naar Parijs gebracht en tot 1790 in dit gebouw opgeslagen, waarna ze naar het Nationaal Archief gingen. De hoektorentje werd op 5 januari 1948 als monument historique geklasseerd, nadat de gevels en daken op 18 februari 1947 waren ingeschreven.