Haras national de Blois, Stoeterij en historisch monument in Blois, Frankrijk.

Het Haras national de Blois is een voormalig nationaal hengstendepot aan avenue Maunoury 62, in 1878-1880 gebouwd door architect Jules de La Morandière op een terrein van 2 ha. De lage crèmekleurige gevel heeft gestreepte rustica, een steil leien dak met een middenpartij met klok en ronde medaillons; de toegangspaviljoens dragen percheronkoppen. Het telde 4 stallen, 84 standen en 2 paviljoens met 18 boxen.

Een eerste hengstendepot werd in 1806 in Blois opgericht bij decreet van Napoleon I, in het voormalige karmelietenklooster aan de rue du Sermon. Na de oorlog van 1870 te krap bevonden, werd het vervangen door de huidige gebouwen, in 1878–1880 gebouwd naar ontwerp van Jules de La Morandière op een terrein van 2 ha. Het depot piekte in 1913 met 122 hengsten, werd in 1992 ingeschreven als monument historique en sloot in 2006.

De toegangspaviljoens aan weerszijden van het parkhek dragen medaillons met een Percheron-hoofd, een verwijzing naar de rassen die hier vroeger werden gehouden. Het terrein was van 1995 tot 2005 open voor publiek, met rondleidingen, historische voorstellingen en feesten. Na de sluiting van 2006 werden de laatste paarden vooral naar het stutterij van Amboise overgebracht.

Het terrein aan de avenue Maunoury 62 is niet meer openbaar toegankelijk: het hengstendepot sloot in 2006 en werd in 2014 aan een particuliere investeerder verkocht. De gebouwen, sinds 27 februari 1992 ingeschreven als monument historique, zijn daarom alleen vanaf de straat te zien. Aan weerszijden van het hek van het park dragen de toegangspaviljoens medaillons met een percheronkop.

De entreegebouwen aan weerszijden van het hek van het park dragen medaillons met een percheronkop, een detail dat makkelijk over het hoofd wordt gezien. Het complex was berekend op maximaal 120 halfbloed hengsten van het Normandische, Vendéense of Percheron-type, verdeeld over 4 stallen, 84 standen en 2 paviljoens met 18 boxen.