Hôpital Marguerite de Flandre, Middeleeuws ziekenhuis en historisch monument in Seclin, Frankrijk

Het Hôpital Marguerite de Flandre in Seclin is een voormalig ziekenhuis waarvan de bewaarde gebouwen dateren van de 14de tot het begin van de 20ste eeuw en een samenhangend geheel in hispano-Vlaamse renaissancestijl vormen. De noordvleugel bevat de oudste delen: het koor, herbouwd tussen 1340 en 1360, de kapel van 1533, de ziekenzaal uit de 15de eeuw, vergroot in de 17de, en een sacristie uit de 18de eeuw. Een vierkante binnenplaats werd tussen 1635 en 1701 in fasen aangelegd. De baksteengevel loopt van een trapgevel met stenen medaillon via een vierkante toren met hoekblokken en leien spits naar een lagere vleugel met dakkapellen en een gewelfde ingang.

Margaretha van Constantinopel, gravin van Vlaanderen, stichtte het hospitaal in 1246 op een herenhoeve met aangrenzende landerijen en weiden; spoedig vestigden zich daar augustinessen. Het domein omvatte 300 hectare land en bos. De laatste zusters verlieten het in april 2013, na meer dan zeven eeuwen.

De naam Notre-Dame verwijst naar de Maagd Maria, aan wie het hospitaal was gewijd. In het midden van de Franse tuin staat een beeld van Margaretha van Vlaanderen, in 1880 gebeeldhouwd door Gustave Crauk. De laatste augustijner zusters verlieten het hospitaal in april 2013, na meer dan zeven eeuwen aanwezigheid.

De ingang wordt voorafgegaan door een 375 meter lange lindelaan, in 1850 ontworpen door architect Achille Dewarlez. Ze eindigt bij een Franse tuin waarvan het hek wordt geflankeerd door twee paviljoenen, in 1858 gebouwd door Charles Marteau. De vierkante binnenplaats, tussen 1635 en 1701 aan alle vier zijden gesloten, geeft toegang tot de oudste noordvleugel.

Een bakstenen muur scheidt de patientenzaal sinds de 17e eeuw van de kapel en toont hoe middeleeuwse ziekenhuizen praktische uitdagingen oplosten. Deze opstelling stelde geestelijke en medische functies in staat naast elkaar te bestaan.